Bir öykü başlıyor...

Eskiden gelen bir alışkanlık gibi bakıyorum...
Bakıyorum da laf mı içine düşüyorum.
Düşüyorum demişken,her yerim yara bere...
Çelmeyi ayağıma taksan dizlerim kanardı,
      belki de avuçlarım veya dirseklerim...
Kalbime taktın, içerledim ama ağlayamadım.
Acı hafif olunca ağlarsın,
Şiddetini hissedemeyince de susarsın...
Bir öykü başlatıyorum şimdi tek başıma 
      her cümlesi gerçeği zorlayan...


                                                     -mezesiziçki-