Düşündüm de...

Hadi uyan da gidelim, hiç bilmediğimiz bir yere.
Kalk, daha fazla zaman verme sensiz geçen günlere.
Düşün biraz, farkı ne bu günün?
Kuşatılmış şehrin esirleri olalım, aldırmayalım ölümlere...


Her gün ölmekten bahset?
Sen bilmezsin ya.


Sana ondan bahsederim de
Sen dinlemezsin ya.


Üzülmediğim günler var benim, bir de şiir defterim.
Arkasından sövdüğüm insanlar ve çok sevdiklerim.
Aynı yerde duruyorlar, bir poşete koyup beraber gidelim.
Sen de yanına üç beş eşya al da hayallerimizi giydirelim.


Dokunaklı her sözüm, canını yakar birilerinin.
İsteğim canın yanmasın senin.
Zaferim, gülüşlerin.
Küçük işte, küçücük...


Cesaretim kırıkken nasıl savaşırım, ayakta tut beni.
Korkusuz olduğum günler çok az, elimden tut benim.
Seni görmem gerekiyor, gözlerime bak benim.
Sanırım kalbim atmıyor, dudaklarımdan öp beni.


     
                                   -mezesiziçki-

Hayalin var (1)

Senin olduğun şehre geldim bugün,sen yoksan bile hayalin var.
Seni görmeyi düşünerek aştım bütün yolu.
Seni görmesem bile hayalin var.


Daha çok sevdim seni bugün,özlemişim demek.
Daha bir sıkı sarıldım otobüsten indiğim gibi.
Sen olmasan da hayalin var.


Ben yokken buralarda sıkılmışsın,havalar da kötüymüş.
Tek kelime etmesen bile gözlerinden anladım.
O hayalin var ya...


Şimdi biraz dertleşelim,eski günleri konuşalım.
Çok üzdüler beni sen yokken,sen yoksan ne olmuş canım.
Sen yoksan hayalin var...




                                   -mezesiziçki-

Islak Bir Seviş

Bu şiir o gece yazıldı,hiç tanımadığım bir beden bana eşlik ederken.
Dudaklarımız birbirine yapışmıştı,ıslak,duygusuz bir seviş...
Sonun başlangıcına bir dönemeç kala gelmiş aşk.


Bir kere duydum inanmadım,bin haykırış boşuna.
Sana değil hiç bir sözüm hepsi bana; egoist, yaşlı ruhuma.


Bodrum katıma kitlemişim seni,anahtarlar kayıp.
Bir aşk masalı anlatırdım, olsaydı hatıralar ayık.
Gönlüm sustursa da dilimi, yazık ki sana ne ayıp!


                                   -mezesiziçki-