Bırakta kalsın o kadar...

Duyumlar alırım fotoğraflar tazeymiş hala.
Göğsümde uyuman, pembeymiş.
Çerçeveli tablolar ressamı üzerken, tek derdimiz duvardaki çiviymiş.
Şarkılar dahi değişmiş; duyarsan, şaşırma.
Hadi bir sayfa daha.
İnsanlar büyüdükçe çirkinleşir ya, tıpkı yalanların gibi.
Romanlar eskidikçe güzelleşir ya, anılar gibi.
Duygulara da paha biçerler ya,ölmüş bir ressamın tablosu gibi.
Şiirler eskiden güzeldi, yalnız bana gülümsemen gibi.
Yeni bir sayfa daha.
Seni görmeyeli çok oldu, sev beni diye koşarım peşinden.
Güzel gözlerin,güzel burnun ve unutulmaz gülüşün.
Bunca zahmet buna mıydı dersin diye korkuyorum.
Sana bir ben gelirse birgün unutma o günü.
1 dakika görsem yeter derse, bırakta kalsın o kadar.




                                   -mezesiziçki-

Düşündüm de...

Hadi uyan da gidelim, hiç bilmediğimiz bir yere.
Kalk, daha fazla zaman verme sensiz geçen günlere.
Düşün biraz, farkı ne bu günün?
Kuşatılmış şehrin esirleri olalım, aldırmayalım ölümlere...


Her gün ölmekten bahset?
Sen bilmezsin ya.


Sana ondan bahsederim de
Sen dinlemezsin ya.


Üzülmediğim günler var benim, bir de şiir defterim.
Arkasından sövdüğüm insanlar ve çok sevdiklerim.
Aynı yerde duruyorlar, bir poşete koyup beraber gidelim.
Sen de yanına üç beş eşya al da hayallerimizi giydirelim.


Dokunaklı her sözüm, canını yakar birilerinin.
İsteğim canın yanmasın senin.
Zaferim, gülüşlerin.
Küçük işte, küçücük...


Cesaretim kırıkken nasıl savaşırım, ayakta tut beni.
Korkusuz olduğum günler çok az, elimden tut benim.
Seni görmem gerekiyor, gözlerime bak benim.
Sanırım kalbim atmıyor, dudaklarımdan öp beni.


     
                                   -mezesiziçki-

Hayalin var (1)

Senin olduğun şehre geldim bugün,sen yoksan bile hayalin var.
Seni görmeyi düşünerek aştım bütün yolu.
Seni görmesem bile hayalin var.


Daha çok sevdim seni bugün,özlemişim demek.
Daha bir sıkı sarıldım otobüsten indiğim gibi.
Sen olmasan da hayalin var.


Ben yokken buralarda sıkılmışsın,havalar da kötüymüş.
Tek kelime etmesen bile gözlerinden anladım.
O hayalin var ya...


Şimdi biraz dertleşelim,eski günleri konuşalım.
Çok üzdüler beni sen yokken,sen yoksan ne olmuş canım.
Sen yoksan hayalin var...




                                   -mezesiziçki-

Islak Bir Seviş

Bu şiir o gece yazıldı,hiç tanımadığım bir beden bana eşlik ederken.
Dudaklarımız birbirine yapışmıştı,ıslak,duygusuz bir seviş...
Sonun başlangıcına bir dönemeç kala gelmiş aşk.


Bir kere duydum inanmadım,bin haykırış boşuna.
Sana değil hiç bir sözüm hepsi bana; egoist, yaşlı ruhuma.


Bodrum katıma kitlemişim seni,anahtarlar kayıp.
Bir aşk masalı anlatırdım, olsaydı hatıralar ayık.
Gönlüm sustursa da dilimi, yazık ki sana ne ayıp!


                                   -mezesiziçki-

Bu Şehir

Gülerek ayrıldım yanından,aldırış etmedim arabalara ortasından yürüdüm caddenin.
Sakindi hava ama belli ki fırtına kopacaktı,kendimi değil seni düşündüm "soğuk" derken.
Bir gariptir bu şehir bazı şeyler yapaydır,bazıları ise soğuk.


Senin alakan yok ben kendim kaşındım,üşümek istemesem ceketimi giyerdim.
Hayır arayan soran çok oldu;yalnızlık uzaktı,üzülmene taktım bi ara geçti tabi.


Küçük gözlerim varmış kimin umurunda?
Uzun süre bir çift göze bakamadıktan sonra...
Kocaman bir kalbim varmış kimin umurunda?
Uzun süre tek kişi için atmadıktan sonra...


Sanırım bu şehrin soğuğu yalnız daha bir çekilmez...


                                             -mezesiziçki-

Pürüz

Bir filmin sol şeridi ya da uzunca bir yolun son sahnesi...
Bir tarih çizelgesi elinde göz yaşlarını sil,bir mendil elinde tarihe çentik...
Sanki kesin gibi,net bir pürüz var...
Bana bakınca kendini gör,aynaya bakınca beni...
Özle mutlulukla,kahkaha bir damla göz yaşında...




Bakire bir fahişenin gizemli ölümü...
Kalbi olmayan korsanın kesik kolu...
                                ;kısacası böyle bitmesin olur mu?


                                    -mezesiziçki-

Sana Doğru

Tesadüfler bir yol inşa eder,

benden sana doğru.

Sen Tanrım olursun ibadet eder,

yüzümü dönerim sana doğru.

Kağıt soğuk,tenin sıcak.

Kanın sıcak,kanım soğuk.

Yazdıklarım sen kokar,sen gül.

Anılarımız komik olmasa da sen, gül.

Hayır, hayır kavga etmeyelim;

kıskanç biriyim.

Yok,hayır gitme;

kapıyı kapatırsan yalnız ölebilirim...

                                   -mezesiziçki-

İki Kişilik Yalnızlık

İki kişilik yalnızlık bizimkisi.
Ben birileriyle yalnızım,sen yalnız başına yalnız.
Benim dünyam yalnız,senin hayallerin.
Hani sen olsan,bir de ben.Hani biz olsak, benle sen. 



İki kişilik yalnızlık bizimkisi.
Dinlediğim her şarkıda bulduğum seni anlatsam oturup gülsen "delisin yaa!" desen.
Okuduğum her şiirde şair seni anlatmasa, ben de hüzünlenmesem.
Sen varsın diye bir şehir beni heyecanlandırmasa,adınla anılmasa o şehir.


İki kişilik yalnızlık bizimkisi.
Sen bir yerde, ben bambaşka bir yerde ama tümden içimde, en derinde.
Mesafelerde yalnız şimdi,saatler,dakikalar,gözler,hatıralar...
Bir cesaretim olsa herkesi yaksam,biz kalsak baş başa.


İki kişilik yalnızlık bizimkisi.
Yalnız, sen çok güzelsin.Yalnız sen,çok daha güzelsin.
Yalnız ben, harap haldeyim.Yalnız, ben sensizim...


                                             -mezesiziçki-

Bir Söz, Bir Aşk

      Bir inat yaşlandırır mı? Bir inat aşkı tutar mı?Gerçekle hayali ayıran çizgi bile bizi ayıramıyor ki.Ege denizi kadar hırçın,ege kıyıları kadar girintili çıkıntılı.Girdiğin kalpten çıkma olur mu?Her yer güzeldir sen olunca.Benim güzelliğim sen gülünce.
      Şimdi bir anımı anlatayım,komik olmasa da gül.Şimdi bir soru sorayım,cevabını bilmesen de bil.Şimdi dışarı çıkalım, hava soğuk olmasa da sarıl,üşürüm ben sen olmayınca.İnandığım yalanlar olsan,yatsı da sönsen ben yine yakarım.Gerekirse her şeyi yakalım, aşkı sıcak tutalım.
      Duygu sadece içte kalmasın, dışa vuralım.Kavgalarımız kaygılarımızı geçmese.Her şey sorun olsa da, orta yolu bulunsa.Birbiri için yaratılmış her insan aynı havayı solusa.Sen, ben olsan; ben de sen sonra birbirimize karışsak...
              
      




                                                                                                         -mezesiziçki-

Gerçek dışısın!

Geldiğin yere git.Gittiğin yerden dönme.Döndüğün kadar benimsin.Biraz içime işlemişsin.


Bir türlü yaranı iyi edememişsin.Küfürlerim küflense de yiyebilirsin.Buna değmezmiş diyeceksin.


Bir yazıp, bir sildiğini.Bir görüp, bir duyduğunu.Bir bakıp, bir yumduğunu.Bir ağlayıp, bir uyuduğunu bilirim...


Son bir günümüz var.Zaman nerede hızlı akar?Yalan gözlerde çıkar.Beyaz olsan da karar, karar, karar...


Özleminde sahtesi olurmuş.Bakışların,gülüşlerin başkasınaymış.Çok kolay yanılmazdım.Kahretsin!


Söylediğin her şeyi siliyorum.Eski ben oluyorum.Hani şu piç var ya.Neyse!



                                                                                  -mezesiziçki-

Erkeğim ben!

Erkeğim ben, söylemem kimseye bana söylediklerini.
Ketum bir herif yaptı hayat beni.
Belki de yalnızlığım getirdi bu hale, bilmiyorum.


Erkeğim ben, başından doğru yapamam hiçbir şeyi.
Bir gün dank eder seni çok sevdiğim.
Belki uyurken hatırlarım, ağlarım da belki bilmiyorum.


Erkeğim ben, düşünmem sonunu.
Kalbini kırarım veya kalbim kırılır, bunu yaşamadan anlamam.
Belki hissederim bu seferde gururum ağır basar, susarım.


Erkeğim ben, bir kadına aşık olurum sikilir hayatım.
Argo tabirle beş para etmem, ama bir sevdim mi var ya off...
Belki o da bir gün beni sever diye iyice sikerim hayatımı...


Erkeğim ben, bir kadın bana aşık olursa sikerim hayatını.
Birde gözleri dolu dolu bakar, çokta severse var ya hiç acımam...
Belki acırım ama en fazla o kadardır hislerim.


Erkeğim ben hemde gerçek bir erkek,
Hani şu ağlamayanlarından,ağladı mı susmayanlarından...
Belki sebebi bellidir, belki sebepsiz.


Erkeğim ben erkek olmasına da bende insanım aslında.
Güçlüyüm,kuvvetliyim eyvallah ama bende yıkılırım elbet.
Belki dışarıdan güçlü görünürüm ama içten içe yıkılırım...


Erkeğim ben diye çok yüklenme bana,
Kırdığım kadar kırılırım da ama belli etmem.
Belki de daha çok sev diye yapıyorumdur anla işte...




                ___                        -mezesiziçki-

Bir öykü başlıyor...

Eskiden gelen bir alışkanlık gibi bakıyorum...
Bakıyorum da laf mı içine düşüyorum.
Düşüyorum demişken,her yerim yara bere...
Çelmeyi ayağıma taksan dizlerim kanardı,
      belki de avuçlarım veya dirseklerim...
Kalbime taktın, içerledim ama ağlayamadım.
Acı hafif olunca ağlarsın,
Şiddetini hissedemeyince de susarsın...
Bir öykü başlatıyorum şimdi tek başıma 
      her cümlesi gerçeği zorlayan...


                                                     -mezesiziçki-