23 Nisan 2012 Pazartesi

Düşündüm de...

Hadi uyan da gidelim, hiç bilmediğimiz bir yere.
Kalk, daha fazla zaman verme sensiz geçen günlere.
Düşün biraz, farkı ne bu günün?
Kuşatılmış şehrin esirleri olalım, aldırmayalım ölümlere...


Her gün ölmekten bahset?
Sen bilmezsin ya.


Sana ondan bahsederim de
Sen dinlemezsin ya.


Üzülmediğim günler var benim, bir de şiir defterim.
Arkasından sövdüğüm insanlar ve çok sevdiklerim.
Aynı yerde duruyorlar, bir poşete koyup beraber gidelim.
Sen de yanına üç beş eşya al da hayallerimizi giydirelim.


Dokunaklı her sözüm, canını yakar birilerinin.
İsteğim canın yanmasın senin.
Zaferim, gülüşlerin.
Küçük işte, küçücük...


Cesaretim kırıkken nasıl savaşırım, ayakta tut beni.
Korkusuz olduğum günler çok az, elimden tut benim.
Seni görmem gerekiyor, gözlerime bak benim.
Sanırım kalbim atmıyor, dudaklarımdan öp beni.


     
                                   -mezesiziçki-

Hiç yorum yok: